Ekran süresi konusunda nasıl bir denge kuruyorsunuz?

Ben iki çocuğun annesi olarak şunu söyleyebilirim: "tamamen sıfır" çok yapay bir hedef. Önemli olan: pasif ekran yerine etkileşimli, kısa süreli, ve yanında bir yetişkin olarak izlemek. Yanında olduğun çocuk şarkısı 15 dakikası, tek başına izlediğinin saatinden farklıdır. Kısıtlamanın sembolik baskısı çocukta "ulaşılmaz" hissi yaratıyor. Önceden ne zaman ne kadar izleyeceğini söyleyip sınırı net tutmak işe yarıyor.

Bizim çocuk 16 aylık. Günde 20 dakikayla başladık, şimdi 30. Hep yanında ben varım, izlediğimiz şarkıların dans hareketlerini birlikte yapıyoruz. Eşim daha sıkıcı, hiç açmıyor — bu çelişki bizim için kıvrak bir mesele, açık konuşarak çözüyoruz.