İlk hamileliğim, sabaha kadar düşünüp ağlıyorum

Question

İlk bebeğimi taşıyorum, 23. haftadayım. Gündüzleri iyiyim, akşamları yatağa girince bir anda her şey kötü bir senaryoya dönüşüyor: bebeğe bir şey olur mu, ben anne olabilecek miyim, eşim hâlâ beni sevecek mi, kariyerim ne olacak...

Hormonların bunu yaptığını biliyorum ama akıl bilmek bedenin hissetmesine yetmiyor. Aynı şeyi yaşadınız mı, nasıl geçti? Terapi almak çok mu erken sizce?

Aslı · Answer

Selincim, kendine biraz şefkat. Hamilelik anksiyetesi gerçek bir şey, çoğu anne ya gizli ya açık yaşıyor. Bende eşle açık konuşmak çok yaramıştı, içimden geçen senaryoları ona da anlattım, "kafamdaki ses bunu söylüyor ama ben senin yanındayım" demek bile rahatlattı.

Terapi için "çok erken" diye bir şey yok. Aksine ne kadar erken başlarsan o kadar iyi. Doğum sonrası dönem zaten zorlu, şimdiden bir destek hattın olsun.

Ebru · Answer

Aynı şeyi yaşadım. Bana yardımcı olan iki şey: nefes egzersizi videoları (kutu nefesi denilen, dört saniye al, dört tut, dört bırak) ve bir günlük tutmak. Ne hissettiğimi yazıyordum, ertesi gün dönüp bakınca o kadar büyük görünmüyordu.

Doktorunla mutlaka paylaş; ruh sağlığı uzmanına gerek görürse yönlendirir.

Buse · Answer

Ben de ağlıyordum. Aldığım en iyi tavsiye: gece düşüncelerine inanma. Sabah aklın daha açık, kararları sabah ver. Geceleri sadece nefes al.

İlk hamileliğim, sabaha kadar düşünüp ağlıyorum

Yanıtlar (3)